Και ??
Τι έγινε άλλαξε ο χρόνος.
Άλλος ένας χρόνος επάνω μας , άλλος
ένας χρόνος υπομονής-επιμονής, Αλλάζει κάτι?
Όχι. Συνεχίζουμε να ζούμε το
παραμύθι μας. Αλλά τι να κάνουμε όπως είχα πει πρέπει να έχεις τόλμη για να
πάρεις αποφάσεις.
Η δική μου αλλαγή χρόνου? ΔΥΣΤΥΧΙΑ μόνο
αυτό. Καθόλου χαρά καθόλου ευτυχία απλά περιμένω την ώρα που θα πέσω στο
κρεβάτι μου και θα σκεπαστώ με το πάπλωμα μου κουκουλώνοντας τα προβλήματα μου.
Τι να πω ειλικρινά μπορώ να πω ότι η φετινή χρονιά μπορεί να ήταν και από τις
πιο πετυχημένες επιχειρηματικά αλλά παράλληλα η πιο δυστυχισμένη αλλαγή χρόνου
ever. Είναι αυτό που λένε δεν με χωράει ο τόπος. Ο καθένας μας στον κόσμο του.
Η μόνη δύναμη μου τα μικρά μου, μόνο αυτά .Αλλά δεν είναι κρίμα να καθόμαστε να
υπομένουμε τόσα και να είμαστε δυστυχισμένοι. Δεν είμαι και 100 χρονών. Είμαι
42 και φαίνομαι για 35 και νοιώθω 150.
Θέλω να τελειώσω την ζωή μου, αλλά από
την άλλη είναι κρίμα δεν με θεωρώ ότι ζω εις βάρος άλλων. Παράγω δημιουργώ
είμαι ενεργητικός. Τι θέλω? Θέλω ο άνθρωπός μου να έχει τα ίδια ενδιαφέροντα με
εμένα? Γιατί να κοιτάξει κάποιος δεξιά και αριστερά άμα ο άνθρωπός του έχει τα
ίδια ενδιαφέροντα με τον ίδιο. Πρέπει να είναι τρελός , χαζός η κλινικά
ανάπηρος. Αλλά και τα ίδια ενδιαφέροντα να μην έχει ας είναι διαλλακτικός στις
απόψεις του και στα θέλω του. Ωραίο πράγμα να μπορείς να κάτσεις στην παραλία
με αυτόν που θέλεις αγκαλιά χαζεύοντας το ηλιοβασίλεμα χωρίς να μιλάς παρά μόνο
να κοιτάς την δύση του ηλίου.
Ρομαντικός? Όχι απλά είναι ένα απλό
πράγμα που σπάνια το κάνουμε ,αν το έχουμε κάνει μα τόσο τόσο γεμάτο
συναισθήματα .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου